Ο ΕΟΣΚ στον Όλυμπο για τα 100 χρόνια από την πρώτη ανάβαση!

    Το Σαββατοκύριακο 20-21 Ιουλίου ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ)  μαζί με πολλούς άλλους Ορειβατικούς Συλλόγους της χώρας αλλά και εκατοντάδες ορειβάτες από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό θα κάνε ανάβαση στο μυθικό βουνό συμμετέχοντας στην 73η  Πανελλήνια Ορειβατική  Συνάντηση που γίνεται κάθε χρόνο τον Ιούλιο σε διαφορετικό κάθε φορά βουνό!  

    Το 2013 είναι μία πολύ σημαντική επέτειος όχι μόνο για την ελληνική ορειβασία, αλλά και για όλο τον ορειβατικό κόσμο του πλανήτη. Συγκεκριμένα στις 2 Αυγούστου 2013 συμπληρώνονται 100 χρόνια από την κατάκτηση της κορυφής του Ολύμπου που έγινε από τον Χρήστο Κάκαλο από το Λιτόχωρο και τους διάσημους τότε Ελβετούς Frederic Boissonnas, φωτογράφο & εκδότη και Daniel Boud-Bovy συγγραφέα & τεχνοκρίτη. Επειδή είχαν μεσολαβήσει 25 περίπου ανεπιτυχείς προσπάθειες ξένων ορειβατικών και επιστημονικών αποστολών από το 1780, το γεγονός της πρώτης ανάβασης προκάλεσε το ενδιαφέρον ξένων ορειβατών που μετά και την κυκλοφορία των βιβλίων των δύο εξαίρετων Ελβετών άρχισαν να επισκέπτονται κατά κύματα την Ελλάδα και τον Όλυμπο και το κυριότερο με τις δημοσιεύσεις τους εξύμνησαν τις ασύγκριτες ομορφιές της Ελλάδος και του Ολύμπου. Από τότε έχουν ανέβει στον Όλυμπο πάνω από 150.000 ορειβάτες από 115 χώρες από όλες τις ηπείρους. Όλα αυτά δε είχαν ως αποτέλεσμα και την ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού της ευρύτερης περιοχής των νομών Λάρισας και Πιερίας.

     Ο Όλυμπος θεωρείται και αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία ως ένα από τα ιερά βουνά σύμβολα του κόσμου γιατί υπήρξε «κατοικία» των αρχαίων θεών και κέντρο της ελληνικής μυθολογίας που τόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε στη διαμόρφωση της αρχαίας ελληνικής σκέψης.  

     Ο ΕΟΣΚ στην 73η  Πανελλήνια Ορειβατική  Συνάντηση εκτός από  την συμμετοχή του στις  εορταστικές εκδηλώσεις,  για το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο γεγονός της Ελληνικής Ορειβασίας, της συμπλήρωσης 100ετίας από την πρώτη ανάβαση της κορυφής του,  θα προσπαθήσει να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει την Ορειβατική Κοινότητα για τις επιχειρούμενες προσπάθειες να γεμίσουν τα βουνά των Αγράφων αλλά και όλα τα βουνά της Ελλάδας με τα καταστροφικά για το περιβάλλον βιομηχανικά αιολικά πάρκα της «πράσινης» ανάπτυξης!

    Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του συλλόγου στα τηλ: 6973695595 – 6974110853, στο http://eoskarditsas.blogspot.com/ και στο  https://www.facebook.com/eoskarditsas.                                                                    

 




 

 Oι φωτογραφίες είναι από παλιότερη ανάβαση του ΕΟΣΚ στον Όλυμπο τον Οκτώβρη του 2006!


Μικρό χρονικό της πρώτης ανάβασης

    Τον Ιούλιο του 1913 οι Ελβετοί Frederic Boissonnas (1858-1946), φωτογράφος-εκδότης και Daniel Baud Bovy (1870-1958), συγγραφέας-τεχνοκρίτης, μετά την περιήγησή τους στην απελευθερωμένη Ήπειρο, φθάνουν στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσουν και να φωτογραφήσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις, προσκαλεσμένοι της Ελληννικής Κυβέρνησης. Οι δύο Ελβετοί για να αξιοποιήσουν τις οκτώ ημέρες που μεσολαβούσαν μεταξύ των δύο υποχρεωτικών εμβολιασμών τους για χολέρα, αποφάσισαν να εξερευνήσουν τον Όλυμπο, εκπληρώνοντας έτσι ένα παλιό τους όνειρο.

    Στις 28 Ιουλίου φθάνουν στο Λιτόχωρο, ερχόμενοι με καΐκι από τη Θεσσαλονίκη (όπως συνηθιζόταν τότε) και αφού παίρνουν για οδηγό τον κυνηγό αγριοκάτσικων Χρήστο Κάκαλο (1882-1976) ξεκινούν την επόμενη ημέρα για τη Μονή Αγίου Διονυσίου, όπου φθάνουν το μεσημέρι. Μετά από λίγο ανηφορίζουν το παλιό μονοπάτι στα βόρεια του μοναστηριού και κατασκηνώνουν στην Πετρόστρουγκα.

    Στις 30 Ιουλίου, αφού αφήνουν την Πετρόστρουγκα και το κατεστραμμένο από μεγάλη πυρκαγιά δάσος της, ανηφορίζουν στη Σκούρτα και αφού διασχίσουν το «λαιμό» φθάνουν στην άκρη του οροπεδίου που αμέσως βαφτίζουν «Λιβαδι των θεών». Στη συνέχεια ανεβαίνουν στον Προφήτη Ηλία και εξερευνούν τη βάση του Στεφανιού. Την κορυφή αυτή τη βαφτίζουν «Θρόνο του Διός», ενώ στο Σκολιό δίνουν την περίεργη ονομασία «Μαύρη κορυφή» (γιατί εκείνη την ώρα ήταν σκοτεινή η πλευρά της προς τα Μεγάλα Καζάνια).

    Από το οροπέδιο κατεβαίνουν κάτι απότομες σάρες και σε δύο ώρες φθάνουν στην άκρη του δάσους, όπου υπήρχε μία καλύβα ξυλοκόπων, εκεί που είναι σήμερα το μικρό ξέφωτο, ΒΑ του καταφυγίου «Σπήλιος Αγαπητός», που έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για προσγείωση ελικοπτέρου. Εκεί στην καλύβα συνειδητοποιούν ποιος είναι ο «δρόμος» για την κορυφή. Στις 31 Ιουλίου όλη η ομάδα παίρνει το δρόμο της επιστροφής. Όμως κοντά στο μοναστήρι αποφασίζουν να επιχειρήσουν την ανάβαση στην ψηλότερη και απάτητη κορυφή του Ολύμπου. Έτσι γυρνούν στα Πριόνια, όπου το βράδυ δοκιμάζονται από μία φοβερή θύελλα. Την άλη μέρα αρκετά ταλαιπωρημένοι ανηφορίζουν το Μαυρόλογγο και το απόγευμα φθάνουν στην Καλύβα όπου και διανυκτερεύουν.

    Πριν να ξημερώσει ακόμα ξεκινάνε με ομίχλη, χαλάζι και δυνατό αέρα. Μετά από μία κοπιαστική ανάβαση από μικρές χαραδρώσεις, σάρες και απότομους γλιστερούς βράχους, φθάνουν με μία τελευταία έφοδο πάνω σε μία στενή κορυφογραμμή (από την περιγραφή φαίνεται ότι ανέβηκαν κατευθείαν από τα Ζωνάρια). Σκαρφαλώνοντας συνέχεια μέσα στην ομίχλη, ο Χρήστος Κάκαλος μπροστά ξυπόλητος και πίσω οι δύο Ελβετοί δεμένοι με σχοινί, ανεβαίνουν τελικά σε μία «καταφαγωμένη» κορυφή που νομίζοντας ότι είναι η ψηλότερη την βαφτίζουν «Κορυφή της Νίκης» (προς τιμήν της νίκης των ελληνικών στρατευμάτων στο Σαραντάπορο). Οι Ελβετοί γράφουν λίγα λόγια σε μία κάρτα για την ανάβαση, τη βάζουν μέσα σε ένα μπουκάλι και το τοποθετούν προσεκτικά κάτω από ένα σωρό από πέτρες για να το προστατεύσουν (βρέθηκε ύστερα από 14 χρόνια, στάλθηκε στην Ελβετία και σήμερα βρίσκεται στα γραφεία της Ε.Ο.Ο.Α.).

    Σε ένα ξάνοιγμα όμως του καιρού βλέπουν μία άλλη φοβερότερη κορυφή ψηλότερα από αυτούς και καταλαβαίνουν το λάθος τους. Απογοητευμένοι κατεβαίνουν την απόκρημνη κορυφή που τώρα ονομάζουν «Ταρπηϊα Πέτρα» και παίρνουν το «δρόμο» προς τα κάτω. Αλλά, όπως γράφει αργότερα ο Boissonnas, στην καρδιά κάθε θνητού βρίσκεται ένα κομματάκι από τη φωτιά του Προμηθέα.

    Ο Χρήστος Κάκαλος με κατεβασμένο το κεφάλι, αμίλητος, κατεβαίνει την απότομη κόψη. Σταματάει. Μπροστά του ο «κατακόρυφος διάδρομος» που οδηγεί στην ψηλότερη κορυφή. Απάνω; Ρωτάει. Οι Ελβετοί του γνέφουν ναι. Είναι η μυστική απόφαση που είχαν πάρει προηγούμενα και οι τρεις τους, ο καθένας για τον εαυτό του, χωρίς να ανταλλάξουν λέξη. Όλοι τους μία σκέψη, μία καρδιά. Χωρίς άλλο λόγο ο Κάκαλος αφήνει τα φωτογραφικά σύνεργα που κουβαλούσε και ρίχνεται μπροστά, σκαρφαλώνει με πείσμα τους λείους και επικίνδυνους βράχους ακολουθούμενος από τους δύο Ελβετούς και να, σε λίγο είναι στο τέρμα, δεν πάει παραπάνω, είναι στην κορυφή.

    Έτσι στις 2 Αυγούστου 1913 (οι Ελβετοί ήδη χρησιμοποιούσαν το σημερινό ημερολόγιο), ώρα 10 και 25΄ το πρωϊ κατακτιέται η ψηλότερη κορυφή της Ελλάδος, η απάτητη μέχρι εκείνη τη στιγμή κορυφή του Ολύμπου. Νικητές της ο Χρήστος Κάκαλος, Frederic Boissonnas και Daniel Baud Bovy. Ο Χρήστος Κάκαλος έγινε αργότερα ο πρώτος επίσημος οδηγός του Ολύμπου και για τελευταία φορά ανέβηκε στην ψηλότερη κορυφή το Μύτικα το 1972.

    Η ανάβαση αυτή και η κατάκτηση της κορυφής, που βάφτισαν τότε «Κορυφή Βενιζέλος» (Μύτικας ονομάστηκε αργότερα) έγινε επίσημα γνωστή το 1919 με την έκδοση του βιβλίου «La Grece Immortelle)».

(πηγή: Ε.Ο.Ο.Α.)
 

 

 

Ανοιχτή επιστολή στους Ορειβατικούς Συλλόγους

Εν όψει της Πανελλήνιας Ορειβατικής Συνάντησης το Σαββατοκύριακο 20 και 21 Ιουλίου στον Όλυμπο,  ο ΕΟΣΚ απευθύνει ανοιχτή επιστολή σε όλους τους Ορειβατικούς Συλλόγους της χώρας, με θέμα τα επιχειρούμενα αιολικά πάρκα της ''πράσινης'' ανάπτυξης στις κορυφές των βουνών μας!


Αγαπητοί φίλοι συνορειβάτες,

Μια αμφιλεγόμενη μορφή «πράσινης» ενέργειας απειλεί τα βουνά μας!

    Όλο και ψηλότερα ανεβαίνουν τα αιολικά πάρκα της «πράσινης» ανάπτυξης.

     Κυνηγώντας το εύκολο κέρδος εκεί όπου θεωρητικά φυσάει περισσότερο. Πολλοί επιστήμονες και φορείς αλλά και μελέτες λένε δεν ωφελεί τον καταναλωτή αφού αποδεικνύεται μια ακριβή και όχι αντιρρυπογόνα ενέργεια. Πολλές χώρες εγκαταλείπουν τα σχέδια για μεγαλύτερες τέτοιες εγκαταστάσεις και σε καμιά περίπτωση δεν τις τοποθετούν στις ψηλές κορυφογραμμές όπου θα ήταν έγκλημα περιβαλλοντικό, οικονομικό και πολιτιστικό.

     Εμείς οι ορειβάτες έχουμε έναν ακόμη λόγο να υπερασπιστούμε την ακεραιότητα των ορεινών όγκων. Η ισοπέδωσή τους θα σημάνει το τέλος της ορειβασίας στην Ελλάδα. Πλήγμα όχι μόνο στην αθλητική αυτή δραστηριότητα αλλά και στις τοπικές κοινωνίες που στηρίζονται η προσδοκούν να αναπτύξουν την ήπια χρήση των ορεινών όγκων προς όφελός τους.

     Τα αιολικά «οικόπεδα» στον ορεινό όγκο των Αγράφων που προορίζονται για τεράστιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις με ανεμογεννήτριες μεγάλου ύψους(126μέτρα με ρότορα 90 μέτρα), μαζί με άπειρες υποδομές όπως δρόμοι, δίκτυα, χιλιάδες τόνοι μπετόν και σίδηρο κλπ καταλαμβάνουν το συντριπτικό ποσοστό 90% (!) των κορυφών και κορυφογραμμών των Αγράφων.

     Όλοι οι γνωστοί προορισμοί των Πεζοπορικών – Ορειβατικών Συλλόγων δεν θα υπάρχουν πια. Παράλληλα όλες οι δυνατότητες για υγιή τουριστική ανάπτυξη αυτών των «μειονεκτικών» περιοχών ακυρώνονται.

     Στην περιοχή μας αυτό σημαίνει:

Καράβα,  Βουτσικάκι,  Μπορλέρο,   Ντελιδήμι,  Σβόνη,  Παπαδημήτρη , Πουλί αλλά και  Βουλγάρα,  Ίταμος,  Καραβούλα, όλα τα βουνά της ορεινή  Αργιθέας και πολλά άλλα …… ΤΕΛΟΣ, τα σβήνουμε απ τον ορειβατικό χάρτη!
     
      Αλλά δεν είναι μόνο τα Άγραφα. Όποιος κάνει τον κόπο να μπει στην ιστοσελίδα της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) θα δει ότι όλος ο ορεινός όγκος της χώρας έχει επιλεγεί να ‘’φιλοξενήσει’’ τα καταστροφικά  για το περιβάλλον αιολικά πάρκα.

     Ζητούμε η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση 2013 να κινητοποιήσει την ορειβατική κοινότητα με:

 
1)   την έκδοση ψηφίσματος ενάντια στις βιομηχανικές αιολικές εγκαταστάσεις σε υψόμετρο πάνω από 800 μέτρα και σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους,

2)  την λήψη απόφασης για συγκρότηση συντονιστικής επιτροπής στα πλαίσια της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης με εκπροσώπους των Ορειβατικών Συλλόγων με σκοπό την κατά περίπτωση στοιχειοθέτηση και αντιμετώπιση του προβλήματος ανεξάρτητα από τόπο η υψόμετρο,

3)  την άμεση προώθηση από την ΕΟΟΑ πρότασης νόμου, για πάγωμα των εγκρίσεων αιολικών εγκαταστάσεων σε υψόμετρο άνω των 800 μέτρων με την ταυτόχρονη έναρξη διαδικασιών διαβούλευσης όπου η Ομοσπονδία και οι Ορειβατικοί Σύλλογοι να έχουν ενεργή παρουσία.

        Φιλικά,  το ΔΣ, τα μέλη και οι φίλοι του ΕΟΣΚ
 

 

Περιστέρι, πηγές Αχελώου, Χαλίκι

   Ένα υπέροχο τριήμερο είχαν την ευκαιρία να απολάυσουν τα λίγα μέλη του 
συλλόγου που συμμετείχαν στην  εκδρομή στο Χαλίκι Τρικάλων κοντά στις 
πηγές του Αχελώου.
    Η εκδρομή ξεκίνησε το Σάββατο 22/6/2013 το μεσημέρι με συμμετέχοντες 
τους : Φώτη Μαυραντζά, Μάξιμο Μαυραντζά, Σωτήρη Ριζα, Πάρη Ριζά, Γιώργο 
Βασιλόπουλο. Στο Χαλίκι συναντήσαμε τον αρχηγό της εκδρομής Αλέκο Ζαχαρή 
και τον ξάδελφο του Βασίλη Ζαχαρή.
   Το βράδυ στήσαμε σκηνές δίπλα σε παραπόταμο του Αχελώου, σε υψόμετρο 
1200 περίπου. Το πρωί της Κυριακής στις 07:30 ξεκινήσαμε για τη Βερλίγκα 
(υψόμετρο 2000) και την κορυφή Περιστέρι (υψόμετρο 2295). Η διαδρομή, η 
Βερλίγκα και η κορυφή ήταν το κάτι άλλο. Γυρίσαμε στις σκηνές στις 
17:30. Η επόμενη ημέρα ήταν ημέρα ξεκούρασης και επιστορφής. Πολλά 
συγχαρητήρια αξίζουν στο μικρό ορειβάτη Μάξιμο (5 ετών), ο οποίος έφτασε 
μέχρι τη Βερλίγκα.





Ο ΕΟΣΚ για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος




Η Ελλάδα βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε παρατεταμένη κρίση σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής σφαίρας, επηρεάζει δυσμενώς και περιθωριοποιεί όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώματα και ιδιαίτερα τη νεολαία. Αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους, αυτοκτονίες, κατάθλιψη, ανεργία, έλλειψη ελπίδας, αδιαφορία για το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον.

Στον τομέα του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος γίνονται βήματα προς τα πίσω και δρομολογούνται και εφαρμόζονται  πολιτικές  ενάντια στο περιβάλλον όπως:

- Οι εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική και στη Θράκη,

- Η αντιορθολογική και αντιοικολογική πολιτική για τη διαχείριση των απορριμμάτων,

- Η  ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ,

- Η μη προώθηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας - Αττικής,

- Το ξεπούλημα νησίδων που είναι καταφύγιο των μεταναστευτικών πουλιών και σημαντικοί βιότοποι

- Η κατάργηση ή την  συγχώνευση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών,

- Η νομιμοποίηση καταπατήσεων γης και αυθαιρέτων κτισμάτων,

- Η μη προώθηση της κύρωσης της Διεθνούς Συμφωνίας για την Προστασία και Αειφόρο Ανάπτυξη του Πάρκου Πρεσπών (οι γειτονικές παραλίμνιες χώρες την έχουν κυρώσει),

- Η διάλυση του Πράσινου Ταμείου,

- Η  καταστροφή των ορεινών όγκων και του τοπίου από «επενδύσεις», όπως τα Αιολικά Πάρκα βιομηχανικού τύπου,

- Τα αφύλακτα δάση με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα φαινόμενα της λαθροϋλοτομίας και της λαθροθηρίας,

 - Η αδιαφορία – ανικανότητα να προστατεύσουμε τα λίγα εναπομείναντα δάση μας από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Το περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς προς όφελος ενός σχεδιασμού ανάπτυξης χωρίς κανόνες, που προβλέπει ο νέος αναπτυξιακός νόμος.

Μέσα σ αυτό το δυσμενές περιβάλλον έχει ιδιαίτερη σημασία η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιούνη.

Η εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, η περιβαλλοντική υποβάθμιση, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή, η αστικοποίηση, η πείνα και η φτώχεια, η έλλειψη πρόσβασης στην εκπαίδευση και στην υγεία, η ειρήνη και ο αγώνας ενάντια στις διακρίσεις, είναι θέματα που δεν θα πρέπει να τα αφήσουμε να τα διαχειρίζονται αποκλειστικά οι κυβερνήσεις και οι παγκόσμιοι οργανισμοί. Χρειάζεται η κοινή δράση των πολιτών στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον Κόσμο για να υπερασπίζουμε τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές κατακτήσεις.

Στον ΕΟΣΚ πιστεύουμε  ότι το Περιβάλλον, ο Πολιτισμός και οι Αισθητικές Αξίες που προστατεύονται από κοινού με το άρθρο 24 του Συντάγματος αποτελούν τη μεγάλη «προίκα» της Ελλάδας για μια άλλου τύπου ανάπτυξης προς όφελος της φύσης και της κοινωνίας. Εμείς από την πλευρά μας και στο μέτρο που μας αναλογεί, προβάλλουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, τα θετικά χαρακτηριστικά της χώρας και της περιοχής μας προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην προσέλκυση ενός ειδικού τουριστικού κοινού που είναι λάτρεις των εναλλακτικών μορφών τουρισμού και των ήπιων μορφών ανάπτυξης, με σεβασμό στο περιβάλλον.

Ο ΕΟΣΚ καλεί τους πολίτες να συμμετέχουν μαζικά στις δράσεις που γίνονται για το περιβάλλον και καλεί στην υιοθέτηση του συνθήματος:

‘’Κάθε Ημέρα… Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος".

Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας(ΕΟΣΚ)                          
           

Ετικέτες ,

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ


 
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου, πέντε Σύλλογοι της πόλης,  ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), ο Ποδηλατικός Όμιλος Καρδίτσας (ΠΟΚ), η Κινηματογραφική Λέσχη  Καρδίτσας, η Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου (ΛΕΦΚΚ) και  η Οικόσφαιρα, ενώνουν τις δυνάμεις τους και οργανώνουν δράσεις με σκοπό την ευαισθητοποίηση και την  αφύπνιση της τοπικής κοινωνίας σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητας ζωής.

Την Τετάρτη το απόγευμα σας καλούν να λάβετε μέρος στις δράσεις που προγραμματίζουν στις:

7.00 μ.μ. συγκέντρωση πολιτών με τα ποδήλατα στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας και έναρξη  ποδηλατοπορείας  στους δρόμους της πόλης και στους ποδηλατοδρόμους  διεκδικώντας χώρο για το ποδήλατο και τους πεζούς. Πάρτε μαζί σας νερό και σφυρίχτρα. Η ποδηλατοπορεία θα καταλήξει στο Στρατόπεδο Λουμάκη.

8.30 μ.μ. Συμβολική Κατάληψη του στρατοπέδου Λουμάκη (Τέρμα Κουμουνδούρου), για την ανάδειξή  του και  διεκδικώντας την επίσπευση των διαδικασιών μετατροπής του σε βασικό άλσος της πόλης . Επιστροφή στην κεντρική πλατεία.

9.30 μ.μ. Στην κεντρική πλατεία  θα γίνει προβολή φωτογραφιών και ντοκιμαντέρ με θέμα το περιβάλλον.

Επίσης στο χώρο των εκδηλώσεων θα υπάρχουν ειδικά σταντ για την συλλογή και ανακύκλωση κινητών τηλεφώνων, αξεσουάρ και μπαταριών.

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στην κρίση και την μετατροπή της σε περιβαλλοντική τραγωδία και σε πολιτισμική υποβάθμιση. 

Όλοι στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας στις 7 το απόγευμα μα τα ποδήλατα μας. 

Επίσης καλούμε τα μέλη των Συλλόγων και τους πολίτες της Καρδίτσας να πλαισιώσουν και να συμμετέχουν στις εθελοντικές δράσεις που προγραμματίζει το τμήμα Δασοπονίας της πόλης μας για την ανάδειξη του πρασίνου και τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων. 

Χορηγός: Φυσικό μεταλλικό νερό ‘’ΘΕΟΝΗ’’  Πρατήριο Βασίλειος Ν. Πανταζής                                                                                                                             Χορηγός επικοινωνίας:  Ράδιο Παλμός 104.2

Ετικέτες

ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΧΑΤΖΗ(2038μ)


 
Την Κυριακή 12 Μάη στις 6.30 το πρωί, δεκαεφτά  μέλη και φίλοι του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), μεταξύ αυτών και δυο παιδιά ο Ορφέας και  η Δανάη, βρέθηκαν στο άγαλμα του Ν. Πλαστήρα. Προορισμός η κορυφή Χατζή στο γειτονικό νομό Τρικάλων με υψόμετρο 2038 μέτρα, μια από τις ψηλότερες κορυφές της Κεντρικής Πίνδου.
Η ομάδα του ΕΟΣΚ, μετά από μιάμιση ώρα φτάνει στον οικισμό Σπίτια της Μεσοχώρας σημείο από το οποίο θα ξεκινήσει η πεζοπορία. Εκεί μας περιμένουν άλλα τέσσερα μέλη του ΕΟΣΚ που ήρθαν από την προηγούμενη μέρα να κοιμηθούνε στη φύση αλλά η έντονη βροχή τους χάλασε τα σχέδια. Σε λίγο φτάνουν και οι φίλοι μας συνορειβάτες  από τον ΣΠΟΡ Τρικάλων και τον ΟΠΟ Πύλης που γνωρίζουν  την διαδρομή και ξεκινάμε από το χαρακτηριστικό πέτρινο αλώνι.

Στην αρχή πεζοπορούμε σε δασικό δρόμο και σε λίγο τον αφήνουμε και ανηφορίζουμε σε μονοπάτι σηματοδοτημένο πολύ καλά και πρωτότυπα από τον ΣΠΟΡ Τρικάλων. Ατέλειωτα λιβάδια με πολύχρωμα λουλούδια και δεκάδες ποταμάκια με δροσερό κελαριστό νερό, από τα χιόνια που λειώνουν, μας συντροφεύουν. Περνάμε την Μαλόραχη  και ανεβοκατεβαίνοντας  λοφάκια και λιβάδια φτάνουμε στη βάση της κορυφής όπου υπάρχει και βιβλίο εντυπώσεων. Κάνουμε στάση για ξεκούραση και για να γράψουμε  τα ονόματά μας στο βιβλίο και μετά από  έντονη ανηφορική ανάβαση  σε χιονισμένο τοπίο, στην αρχή σε πλαγιά και μετά σε ανοιχτό λούκι, φτάνουμε στον βραχώδη κώνο της κορυφής και σε δέκα λεπτά δύσκολης πεζοπορίας και με λίγο εύκολο σκαρφάλωμα είμαστε στην κορυφή.

Η θέα της κορυφής μας αποζημιώνει για τον κόπο που κάναμε για να ανέβουμε. Τα Τζουμέρκα και η μακριά ράχη της Κακαρδίτσας θαρρείς πως είναι δίπλα μας και κάτω από τα  πόδια μας στριφογυρίζει ο πολύπαθος Αχελώος!
Βγάζουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και πριν προλάβουμε να τελειώσουμε  το κολατσιό μας αρχίζει να ρίχνει έντονο χαλάζι και εγκαταλείπουμε την ιδέα να μείνουμε κι άλλο και να χαρούμε την κορυφή. Κατεβαίνουμε  πολύ προσεχτικά, μιας και τα βράχια γλιστράνε έντονα αλλά το ίδιο και το χιόνι παρακάτω. Πολλοί επιλέγουν να κατέβουν την χιονισμένη πλαγιά με την μέθοδο του κωλοσκί. Απολαυστική εμπειρία!

Στο πέτρινο αλώνι που άρχισε και τέλειωσε η πεζοπορία, μας περίμενε μια έκπληξη από τους φίλους του ΣΠΟΡΤ,  ένα ταψί χειροποίητο σιροπιαστό γλυκό μαζί με τσίπουρο και λικέρ από κράνα και ένα πανό κρεμασμένο στα δέντρα με το μήνυμα: ‘’Το βουνό ενώνει τους ανθρώπους’’! Τι άλλο να ζητήσει κανείς?

Επόμενες δραστηριότητες του ΕΟΣΚ είναι την Κυριακή 19 Μάη ποδήλατο στη Λίμνη Πλαστήρα και το  διήμερο 25-26 Μάη διάσχιση στην Οίτη,  το βουνό των λουλουδιών, με διανυκτέρευση σε αντίσκηνα.
Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του συλλόγου στα τηλ: 6973695595 – 6974110853, στο http://eoskarditsas.blogspot.com/ και στο  https://www.facebook.com/eoskarditsas.                                                                

 

 

Ετικέτες , ,

CANNYONING ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ







Από την στιγμή που ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του ΕΟΣΚ για το 2012-2013, οι  ημερομηνίες “18-22 Απριλίου” ήταν μαγνήτης για του φίλους των φαραγγιών του Συλλόγου. Το πρόγραμμα έλεγε : “cannyoning στην Κρήτη”.

Τελικά τα καταφέραμε, ρυθμίσαμε τα οικογενειακά και επαγγελματικά, μαζέψαμε χρήματα και την Πέμπτη 18 Απριλίου το μεσημέρι τα δύο 4Χ4 ήταν φορτωμένα με όλον τον εξοπλισμό και αναχώρησαν για τον Πειραιά.

Η αποστολή αποτελούνταν από τους : Ευτύχιο Ευτυχιάδη, Αντωνέλλα Δημητριάδη, Νεκτάριο Φωτόπουλο, Αποστόλη Κηρύκο και Μιχάλη Γκαραγκάνη. Οι δύο πρώτοι, εκπαιδευτές, και με μεγάλη εμπειρία στις διασχίσεις φαραγγιών σε Ελλάδα και εξωτερικό, οι δε τρεις τελευταίοι, απόφοιτοι Σχολής Αυτονόμων φαραγγιών. Η σύνθεση επομένως αρκετά καλή σε τεχνικό επίπεδο αλλά και η παρέα και η χημεία μεταξύ των μελών της ομάδας σε ακόμα καλύτερο επίπεδο.

Το βράδυ της Πέμπτης επιβιβαστήκαμε στο πλοίο για Ηράκλειο και το πραγματικό ταξίδι ξεκίνησε. Το βραδινό ταξίδι μεγάλο και κουραστικό αλλά έγινε ευκολότερο από την καλή παρέα και ένα μπουκάλι καρδιτσιώτικο τσίπουρο.

Το πρωί της Παρασκευής φτάσαμε στο Ηράκλειο και ξεκινήσαμε για την βάση μας για να τακτοποιηθούμε και να ξεκινήσουμε τις διασχίσεις. Τα φαράγγια τα οποία επιλέξαμε αρχικά να διασχίσουμε βρισκόταν κυρίως στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου σε γειτνίαση με τον νομό Λασιθίου. Ως έδρα μας επιλέξαμε την Άνω Βιάννο ένα κεφαλοχώρι του Ηρακλείου σε υψόμετρο 600 μ και έδρα του ομώνυμου Δήμου. Ήταν περίπου κεντρικά στην περιοχή όπου επρόκειτο να κινηθούμε και παρείχε δυνατότητες διαμονής και διατροφής.

Μόλις φτάσαμε στην Κρήτη μας περίμενε μια μάλλον όχι και τόσο ευχάριστη έκπληξη. Αν και είχαμε πάρει δελτίο καιρού η πραγματικότητα αποδείχτηκε χειρότερη. Το κρύο για αυτήν την εποχή ήταν ιδιαίτερα ασυνήθιστο και μάλιστα για την Κρήτη.

Μόλις τακτοποιηθήκαμε ξεκινήσαμε αμέσως για το πρώτο φαράγγι που είχαμε επιλέξει, αυτό της “Άρβης”, κοντά στο ομώνυμο χωριό. Το φαράγγι είναι ένα από τα πλέον όμορφα της Κρήτης αλλά και της Ελλάδας και καταλήγει στο Λιβυκό Πέλαγος. Πρόκειται για ένα απαιτητικό τεχνικά φαράγγι με ένα μεγάλο καταρράκτη κοντά στα 90 μέτρα ύψος και γενικά μεγάλα κάθετα τοιχώματα με πετρώματα απίστευτης ομορφιάς, η οποία ομορφιά χαλά στο αρχικό τμήμα του από τους πολυάριθμους σωλήνες άρδευσης. Προς το τέλος του φαραγγιού εισέρχεσαι -λίγο πριν την έξοδο- σε ένα εξολοκλήρου υπόγειο σπήλαιο μεγάλη ομορφιάς και ιδιαιτερότητας, όπου τον λόγο αναλαμβάνουν πλέον οι φακοί στα κράνη.

Μετά την έξοδό μας από το φαράγγι και αφού φορέσαμε στεγνά ρούχα επιστρέψαμε στη Άνω Βιάννο και κατευθείαν στο ρακάδικο του Νίκου Αγαπάκη όπου με ρακές και κρητικούς μεζέδες δόθηκε ο καλύτερος επίλογος στην πρώτη μας μέρα στην Κρήτη.

Την επόμενη μέρα μια ακόμα έκπληξη μας περίμενε, στις κορυφές των Λασιθιώτικων βουνών – στην Δίκτη- υπήρχε φρέσκο βραδινό χιονάκι και η θερμοκρασία ήταν αρκετά χαμηλή. Αναμενόταν επομένως να “μαζέψουμε” αρκετό κρύο στο φαράγγι. Για εκείνη την μέρα είχαμε επιλέξει να διασχίσουμε το πλέον γνωστό φαράγγι της Κρήτης, αυτό του “Χα”. Η ονομασία του μάλλον προήλθε από το ρήμα “χάσκω”.  Βρίσκεται στα βόρεια και βλέπει το Αιγαίο. Η έξοδός του είναι λίγο πριν το χωριό Παχιά Άμμος και η είσοδός τους απαιτεί διαδρομή 15 χιλιομέτρων από την έξοδο του σε ορεινό ανηφορικό δρόμο στο βουνό της Θρυπτής.

Το φαράγγι ήταν απίστευτο, αν και δεν είχε πολύ νερό- ούτως ή άλλως τα φαράγγια της Κρήτης δεν έχουν σε καμιά περίπτωση την υδροφορία των φαραγγιών της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κατακόρυφα στενά τοιχώματα, απίστευτα πετρώματα, ιδιαίτερη ενδημική βλάστηση, φωλιές αγριοπερίστερων και σχεδόν τριάντα καταρράκτες συνθέτουν ένα τοπίο άγριας ομορφιάς. Βέβαια το κρύο ήταν αρκετό αφού το φαράγγι είναι εντελώς εκτεθειμένο, λόγω προσανατολισμού, στον βοριά που φυσούσε από το Αγαίο. Αν και η ομορφιά και η χαρά των απαιτητικών καταβάσεων ήταν μεγάλη, εντούτοις χαρήκαμε πάρα πολύ όταν φορέσαμε τα στεγνά μας ρούχα και πήγαμε για ένα καφέ στην Ιεράπετρα πριν την επιστροφή μας στη Βιάννου. Η μέρα μας τελείωσε με μια ακόμα ρακοκαατάνυξη στο μαγαζί του Νίκου.

Για την τρίτη μέρα είχαμε προγραμματίσει να κατεβούμε το φαράγγι της “Πορτέλας”, αλλά ύστερα από επιτόπια παρατήρηση, αλλά και πληροφορίες από φίλους κρητικούς του ΠΟΕΦ (Παγκρήτιος Όμιλος Εξερεύνησης Φαραγγιών) διαπιστώθηκε ότι το φαράγγι ήταν σχεδόν ξερό και γεμάτο λούνες με λάσπη, γεγονός που μας έκανε να αλλάξουμε τα σχέδιά μας και να κατευθυνθούμε στο φαράγγι “Καβούσι”, η έξοδος του οποίου ήταν στον όρμο του Κερατόκαμπου. Ταλαιπωρηθήκαμε λίγο να βρούμε την είσοδο του φαραγγιού γιατί στα βουνά οι κτηνοτρόφοι και οι αγρότες ανοίγουν καθημερινά νέους δρόμους με διακλαδώσεις προς τις ιδιοκτησίες τους και σύντομα τα οδοιπορικά σκαριφήματα που έχεις αποδεικνύονται άχρηστα. Πάντως το φαράγγι αποδείχτηκε πως είχε και αυτό αρκετή λάσπη, κάτι που μας χάλασε την διάθεση και δεν μάς άφησε να χαρούμε τόσο όσο θα θέλαμε τα απίστευτα κόκκινα βράχια και καταρράκτες του φαραγγιού. Εντύπωση μας έκανε το γεγονός της μαύρης λάσπης, που οφειλόταν, όπως μάθαμε αργότερα, σε μια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κατέκαψε προ λίγων ετών όλη την περιοχή, της οποίας το φυσικό περιβάλλον ακόμα προσπαθεί να ανακάμψει. Το καλό ήταν ότι ο καιρός είχε αρχίσει να βελτιώνεται και να θυμίζει κάτι από την Κρήτη που προσδοκούσαμε να δούμε.

Η επόμενη μέρα ήταν και η τελευταία μέρα της αποστολής και θέλαμε να ήταν όσο πιο γεμάτη γινόταν. Αρχικά είχαμε σκεφτεί να μην κάνουμε φαράγγι και να έχουμε ελεύθερη μέρα για περιήγηση, αλλά τελικά αποφασίσαμε να μην πάει χαμένη η μέρα και συνεννοηθήκαμε να κάνουμε μια κοινή κατάβαση μαζί με δύο μέλη του ΠΟΕΦ, τον Γιάννη Μπρομοιράκη και την Κατερίνα.  Τα παιδιά πρότειναν να κάνουμε το φαράγγι του  “Έλιγκα” κοντά στο χωριό Μηλιαράδες. Μας έκαναν την συγκεκριμένη πρόταση γιατί ο “Έλιγκας¨” αν και ενδιαφέρον και τεχνικό φαράγγι, εντούτοις είναι σχετικά μικρό και έτσι θα είχαμε πολύ χρόνο να ετοιμαστούμε για την αναχώρησή μας. Το φαράγγι ήταν σχεδόν στεγνό με απότομα διαδοχικά κατεβάσματα και η κατάβασή του ήταν σκέτη απόλαυση. Είχε απίστευτη θέα σε ένα χαμηλό οροπέδιο και οι βραχώδεις σχηματισμοί ήταν εντυπωσιακοί. Σε λιγότερο από τρείς ώρες είχαμε τελειώσει την διάσχιση και αναχωρήσαμε για την Βιάννο προκειμένου να τακτοποιηθούμε και να φορτώσουμε τα αυτοκίνητα. Αφού αποχαιρετιστήκαμε με τον Νίκο και την γυναίκα του, που μας περιποιήθηκαν τόσο καλά όλες τις μέρες αναχωρήσαμε. Δεν πήγαμε κατευθείαν στο Ηράκλειο, αλλά επισκεφθήκαμε τις Αρχάνες κοντά στην Κνωσό, μια μικρή αλλά πολύ γραφική κωμόπολη γεμάτη αρχαιολογικά ευρήματα της Μινωϊκής εποχής. Αφού φάγαμε ξεκινήσαμε για το Ηράκλειο όπου είχαμε χρόνο στο λιμάνι για ένα καφέ με τον Γιάννη και την Κατερίνα, προκειμένου να μιλήσουμε -για τί άλλο- για φαράγγια, να συσφίξουμε τις σχέσεις μας και να κανονίσουμε για ενδεχόμενες κοινές μελλοντικές δραστηριότητες.

Λίγο μετά, αποχαιρετιστήκαμε με τα παιδιά, βάλαμε τα αυτοκίνητα στο καράβι και με μεγάλη μας λύπη αποχαιρετήσαμε την Κρήτη.  Το επόμενο πρωί μας βρήκε στον Πειραιά από όπου αναχωρήσαμε για επάνω. Στο δρόμο της επιστροφής σταματήσαμε και στα θερμά λουτρά των Θερμοπυλών προκειμένου τα ζεστά ιαματικά νερά να διώξουν από πάνω μας τη σωματική  ταλαιπωρία και την κούραση των ημερών.

Η επιστροφή μας βρήκε γεμάτους από ωραίες αναμνήσεις τόσο του νησιού και των φαραγγιών όσο και της απίστευτα καλής παρέας. Με το καλό να ανταμώνουμε συνέχεια στα φαράγγια και τα βουνά και να περνάμε ωραία.

Το στέκι του Ε.Ο.Σ.Κ. βρίσκεται στην οδό Αντιμάχου 3, δίπλα στον θερινό κινηματογράφο και είναι ανοικτό κάθε πέμπτη από τις 20.00-22.00 μμ. Τηλέφωνα επικοινωνίας με τον Ε.Ο.Σ.Κ. 6973695595 και 6974110853.

Ετικέτες , ,

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)