Από το Ανθοχώρι στον Αγ. Νικόλαο Βλασίου

μια ιστορική διαδρομή σε έναν παραμυθένιο τόπο


Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας στην αναζήτησή του για πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές στην περιοχή μας δεν μπορούσε να μην ξεχωρίσει αυτήν που τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούνταν για την επικοινωνία των περιοχών εκατέρωθεν του ορεινού όγκου της Καζάρμας. Η Καζάρμα με υψόμετρο 1977 μέτρα στέκεται ανάμεσα στους ψηλότερους απ’ αυτήν ορεινούς όγκους της  Καράβας (2184 μέτρα) και του Βουτσικάκι (2152 μέτρα) με τα οποία σχηματίζει την οροσειρά των Βόρειων Αγράφων. Στα ανατολικά βρίσκονται τα χωριά Ανθοχώρι (παλιά ονομασία Φλωρέσι), Κερασιά, Κρυονέρι και Πεζούλα, ενώ στα δυτικά της το Βλάσι, και η Οξυά.  Η ορεινή αυτή διαδρομή ήταν πολυσύχναστη και σε πολλά σημεία πλακοστρωμένη. Κάτοικοι και εμπορεύματα περνούσαν από την μια μεριά στην άλλη για αιώνες, μέχρι που οι δρόμοι και τα αυτοκίνητα αντικατέστησαν τα αυτοκίνητα και τα υποζύγια. Είναι ευτύχημα που επιλέχτηκε άλλη πλευρά του βουνού για την σύγχρονη οδική σύνδεση και έτσι έμεινε ανέγγιχτη η παλιά διαδρομή η οποία χρησιμοποιήθηκε στο εξής μόνο από τους βοσκούς και τα κοπάδια τους, τους κυνηγούς και τους ορειβάτες… Ο χρόνος βέβαια δεν άργησε να αφήσει τα σημάδια του. Χωρίς συντήρηση το πλακόστρωτο σε πολλά σημεία είναι κατεστραμμένο. Οι ξερολιθιές που το προφύλασσαν και το στήριζαν φθαρμένες. Η όμορφη μονότοξη πέτρινη γέφυρα στην θέση Καμάρα δεν θα ήταν πια στη θέση της χωρίς την φροντίδα που δέχτηκε από την πολιτεία πριν μερικά χρόνια.

Καμάρα

Οι πεζοπόροι που αποφάσιζαν να διασχίσουν την διαδρομή έρχονταν αντιμέτωποι με δυσκολίες που είχαν να κάνουν με την βλάστηση που σε πάμπολλα σημεία είχε κάνει αδιαπέραστο το μονοπάτι. Οι δασικοί δρόμοι που διανοίχτηκαν στάθηκαν αφορμή να κοπεί σε πολλά σημεία ενώ η διάβρωση του εδάφους και η αχρηστία να εξαφανίσουν κάποια άλλα τμήματα. Έτσι λοιπόν το έργο της ανεύρεσης της διαδρομής και ο καθαρισμός της δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Επειδή άλλους σκοπούς υπηρετούσαν τα παλιά μονοπάτια και αναζητούσαν την πιο σύντομη βατή διαδρομή, σήμερα για τους «τουριστικούς» σκοπούς δεν είμαστε πάντα πιστοί στην παλιά χάραξη. Έτσι λοιπόν άρχισε η συλλογή πληροφοριών αρχίζοντας από τους κατοίκους της περιοχής που με καμάρι  μιλούσαν για τον τόπο τους. Οι εμπειρίες παλιών μελών του συλλόγου επίσης ήταν σημαντικές. Το τμήμα από τον Αγ. Νικόλαο Βλασίου μέχρι την γέφυρα της Καμάρας ήταν δεδομένο και ήθελε μόνο λίγη φροντίδα. Από κει όμως μέχρι το Ανθοχώρι επικρατούσε το… χάος. Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που κάποιες προσπάθειες για διάνοιξη του μονοπατιού έμειναν στα χαρτιά. Μόνο ένα μικρό κομμάτι πάνω από την νεροτριβή (μαντάνι) μέχρι τους καταρράκτες παραμένει σε αρκετά καλή κατάσταση αφού είχε μπει πρόσφατα σε πρόγραμμα και ανακαινίστηκε το λιθόστρωτο. Πολλοί σύλλογοι που επισκέπτονταν την περιοχή αναγκάζονταν να διασχίσουν αμέτρητα χιλιόμετρα άχαρων χωματόδρομων μέχρι να φτάσουν στην Καμάρα και αυτός ήταν λόγος να αποκομίσουν κακές εντυπώσεις. Οι συχνές επισκέψεις των «συνεργείων» του συλλόγου, εφοδιασμένων με χάρτες, αλυσοπρίονα, συσκευές gps κλπ διαμόρφωσαν την τελική χάραξη της διαδρομής που στο κάτω τμήμα της σε αρκετό μήκος δεν ταυτίζεται με το παλιό μονοπάτι. Πρόκειται για μια πολύ όμορφη πεζοπορική διαδρομή προσιτή στον μέσο πεζοπόρο όπου ο επισκέπτης θα χαρεί τα δάση που παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία (πλατάνια, έλατα, δρυς, καστανιές, κλπ), τις δροσερές ρεματιές με τους μικρούς καταρράκτες που κρατάνε τρεχούμενο νερό όλο το χρόνο, την πέτρινη γέφυρα, τις πολλές πηγές και πολλές άλλες όμορφες εκπλήξεις.





Επιπλέον, λίγο μετά την Καμάρα ξεκινά μια ακόμη διαδρομή που ανεβαίνει στις Εννέα Βρύσες, τα όμορφα λιβάδια με τα τρεχούμενα νερά και τις πολλές πράγματι πηγές που είναι και τόπος συνάντησης των Σαρακατσαναίων. Από κει μπορεί ο ορειβάτης να ανηφορίσει μέχρι την κορυφή της Καζάρμας από ένα στενό σε πολλά σημεία μονοπάτι που περνά ανάμεσα από κάθετα βράχια και προσφέρει συγκίνηση με την άγρια ομορφιά του. Λίγο πριν την κορυφή ξανοίγονται τα όμορφα αλπικά λιβάδια με το παλιά εγκαταλελειμμένο πυροφυλάκιο στο ψηλότερο σημείο. Πρόκειται για ένα κτίσμα που είναι σε άριστη στατική κατάσταση και θα άξιζε την φροντίδα προσφέροντας στον επισκέπτη ένα καταφύγιο σε ώρα ανάγκης. Η θέα από εδώ είναι εκπληκτική, μια θάλασσα από βουνά τριγύρω, η λίμνη Πλαστήρα χαμηλά και πιο μακριά το βλέμμα σταματά στον Όλυμπο και τα υπόλοιπα Θεσσαλικά βουνά. Από δω αν κάποιος ακολουθήσει την ομαλή κορυφογραμμή προς την δύση μπορεί να καταλήξει στον Αγ. Νικόλαο.

Στα πλαίσια των εξορμήσεών του ο ΕΟΣ Καρδίτσας περπάτησε πρόσφατα την συγκεκριμένη διαδρομή. Το πούλμαν άφησε τους ορειβάτες στον Αγ. Νικόλαο. Από κει χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η πολυπληθέστερη ακολούθησε το παλιό καλντερίμι μέχρι την Καμάρα. Μια μικρότερη ομάδα ανέβηκε μέχρι την κορυφή της Καζάρμας. Ακολούθως όλοι κατηφόρισαν μέχρι το Ανθοχώρι. Παρά τις δυσκολίες που υπήρξαν λόγω των βελτιώσεων που χρήζει η διαδρομή όπως θα δούμε παρακάτω, όλοι ανεξαίρετα αποκόμισαν τις καλύτερες εντυπώσεις πράγμα που έγινε αισθητό στις συζητήσεις που έγιναν στο τέλος όταν οι ορειβάτες κατέληξαν σε ταβέρνα του χωριού.


Οι συγκεκριμένες διαδρομές έχουν ενταχτεί στο δίκτυο μονοπατιών των Αγράφων Καρδίτσας με τους κωδικούς Α10 και Α11 και πρόκειται σύντομα να σηματοδοτηθούν με την φροντίδα του συλλόγου. Βέβαια η καλύτερη διάνοιξή τους και η φροντίδα κάποιων τμημάτων είναι απαραίτητη προκειμένου να είναι προσβάσιμα και σε πεζοπόρους με χαμηλότερη φυσική κατάσταση, έργο που μάλλον ξεφεύγει από τις δυνατότητες της εθελοντικής εργασίας των μελών  του ορειβατικού συλλόγου και αποτελεί αντικείμενο επαγγελματικής δουλειάς. Για τον σκοπό αυτό ήδη γίνονται επαφές με την τοπική αυτοδιοίκηση που με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον των τοπικών κοινωνιών μπορεί να προωθήσει τέτοια έργα χαμηλού κόστους αλλά μεγάλου ενδεχομένως οφέλους.

Η συγκεκριμένη διαδρομή είναι από τις ομορφότερες της περιοχής, προσφέρεται για όλους σχεδόν τους μήνες του χρόνου και μπορεί να ενταχθεί στους προορισμούς πολλών περιπατητών, Ελλήνων και ξένων, πάντα στα πλαίσια ενός ευρύτερου σχεδιασμού που θα προσφέρει μεγάλη ποικιλία δραστηριοτήτων για τον επισκέπτη.



Ανάβαση στον Κόζιακα

Μια ακόμη ανάβαση για τους Καρδιτσιώτες ορειβάτες μέλη του ΕΟΣΚ, αυτή τη φορά στην κορυφή Αστραπή ή Χατζηπέτρος (1901μ.) του Κόζιακα, πραγματοποιήθηκε την 17η Νοέμβρη.

Ξεκινώντας από το χιονοδρομικό κέντρο Περτουλίου η πολυπληθής ομάδα πλαισιωμένοι και από ορειβάτες του ΟΠΟ Πύλης ακολούθησε το μονοπάτι που περνώντας απο το ορειβατικό καταφύγιο ανεβαίνει μέχρι την κορυφή. Η επιστροφή πραγματοποιήθηκε με κατάβαση στην Ελάτη. Οι διαδρομές προσεγμένες με καλή σήμανση και καθαρισμό που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα με συμμετοχή του τοπικού συλλόγου επαγγελματιών επιχειρήσεων και ορειβατών, ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση.
Οι επόμενες δραστηριότητες του ΕΟΣΚ είναι: την Κυριακή 24 Νοέμβρη σε συνδιοργάνωση με τον Σπηλαιολογικό Όμιλο Καρδίτσας επίσκεψη στο σπήλαιο «Αετοφωλιά» στον Άγιο Ακάκιο (πληροφορίες στο τηλ 6936722867) και την Κυριακή 1 Δεκέμβρη εύκολη πεζοπορία και σήμανση του μονοπατιού από το Κρυονέρι στον Προφήτη Ηλία, (πληροφορίες και κρατήσεις για το λεωφορείο μέχρι Τρίτη 26 Νοεμβρίου στο τηλ 6934770763)
 


Ετικέτες , ,

Ο ΕΟΣΚ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΑ




    

 
Μια ηλιόλουστη Κυριακή του Νοέμβρη τα μέλη του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας (ΕΟΣΚ) στα πλαίσια του προγράμματος αναβάσεων βρέθηκαν στην Βουλγάρα. Ο ορεινός αυτός όγκος βρίσκεται στα όρια των Δήμων Σοφάδων και Καρδίτσας,  χωρίζει δε το νομό μας από αυτόν της Ευρυτανίας. Το όνομα φαίνεται να το πήρε από την συντριβή των υπολειμμάτων της στρατιάς των Βουλγάρων του Σαμουήλ, που υποχώρησαν από το Σπερχειό μετά την ήττα τους εκεί από τους Βυζαντινούς υπό τον Νικηφόρο Ουρανό. Βόρεια της Βουλγάρας τα Βουλγαρομνήματα (1585μ.), εκεί που θάφτηκαν, και έτσι έμειναν οι ονομασίες σε ανάμνηση της μεγάλης μάχης.

Σύνηθες σημείο αφετηρίας για τους ορειβάτες είναι το διάσελο Ζαχαράκη (υψόμετρο 1300 μέτρα).Την πέτρινη βρύση πρώτα έχτισε ο Κώστας Ζαχαράκης από την κοντινή Ρεντίνα. Γεννημένος το 1788 έγινε αργότερα μέλος της Φιλικής Εταιρίας. Τον σκότωσαν οι Τούρκοι στα Τρίκαλα το 1822. Η ευρύτερη περιοχή με το πυκνό, πανέμορφο δάσος ελάτης πήρε το όνομά του. Εδώ βρίσκεται και το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων όπου γίνεται πανηγύρι με οργανοπαίκτες κάθε 1η Ιουλίου. Τριγύρω ένας παράδεισος αναψυχής, φυσικής ομορφιάς και κάλλους, που το καλοκαίρι ο κόσμος το επισκέπτεται για λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς. Το σημείο αυτό πολλοί το ονομάζουν και «Ταρζάν». Ο ξακουστός Ταρζάν ήταν ο Φουρνιώτης Γιώργος Μπούργος, που δεν ζει πια, ένας ολιγαρκής μοναχικός άνθρωπος του βουνού που έμενε σ' ένα σπιτάκι του δάσους. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για περιστατικά μεταξύ των οποίων και αυτή ενός βετεράνου έλληνα ραλίστα (στην περιοχή περνούσε το ράλλυ Ακρόπολης). Όταν στα 1978 πέρασε από κει ο παγκόσμιος πρωταθλητής Μάρκου Άλεν και τον ρώτησαν τι θα ήθελε να πάρει εκείνος ζήτησε στα αγγλικά ένα ουίσκι. Ο Ταρζάν κοίταξε απορημένα τον επιβλητικό, ψηλό Φιλανδό και του αποκρίθηκε σε άπταιστα ελληνικά, συλλαβιστά, όμως, για να καταλάβει: «Τι ουίσκι, ορέ ζαγάρ'; Εδώ δεν έχουμε λαδάκι για το καντήλι, ουίσκι μου ζητάς;». Ήταν ακόμη η εποχή που οι άνθρωποι δεν κατείχαν ούτε τα απαραίτητα.

    Αφήνοντας την όμορφη αυτή τοποθεσία ξεκινάμε για την  ψηλότερη κορυφή της Βουλγάρας που έχει υψόμετρο 1654 μέτρα. Μέχρι εκεί ακολουθούμε την δασωμένη κορυφογραμμή που σε πολλά σημεία προσφέρει όμορφη θέα στις απότομες βορειοδυτικές πλαγιές. Περνάμε από την θέση Λιπούχι (1420 μ.) με τα ωραία λιβάδια. Η ομάδα χωρίστηκε στα τρία. Μπροστά κάποιοι ανοίγουν δρόμο χρησιμοποιώντας αλυσοπρίονο για το κομμάτι που δεν πρόλαβαν μέλη του συλλόγου να καθαρίσουν σε προηγούμενες επισκέψεις εδώ. Στη μέση η μεγαλύτερη ομάδα πεζοπόρων και στο τέλος μια μικρότερη που κάνει την σηματοδότηση. Παρά την μικρή υψομετρική ανάβαση η πορεία ήταν δύσκολη λόγω του ότι το μονοπάτι δεν έχει συντηρηθεί για χρόνια. Η ανταμοιβή όμως στην κορυφή μεγάλη. Απεριόριστη θέα στα βουνά της Ευρυτανίας, της Στερεάς και της Θεσσαλίας. Εδώ συναντάμε και μια ακόμη πολυπληθή ομάδα από μέλη του ΕΟΣΚ, που ανέβηκε από τον Βαθύλακκο μέσω του Προφήτη Ηλία, καθόλου κουρασμένη παρότι και εκείνοι άνοιγαν δρόμο με εργαλεία και τοποθετούσαν σήματα στην διαδρομή. Στο υψομετρικό  βγαίνουν και οι απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες. Η επιστροφή όλων μέσω της κορυφής Άνεμος και της ράχης που περνώντας από τις ‘’Αλαταριές’’ και τους Αγίους Αποστόλους καταλήγει στον Βαθύλακκο. Εκεί, σε ταβέρνα του χωριού, χαρήκαμε τους νόστιμους τσιπουρομεζέδες. και την καλή κουβέντα με τους χωριανούς. Μόνο κάποιοι από τους πεζοπόρους δεν πρόλαβαν και μπήκαν κατ’ ευθείαν στο πούλμαν της επιστροφής. Αυτά συμβαίνουν στο βουνό, ένας κακός υπολογισμός στην διάρκεια της πορείας το λιγότερο που μπορεί είναι να προκαλέσει καθυστέρηση . Έμεινε όμως ανοικτό το ραντεβού για την επόμενη φορά. Η διαδρομή που διασχίζει την κύρια κορυφογραμμή από του Ζαχαράκη μέχρι τον Βαθύλακκο μέσω Πρφ. Ηλία πήρε τον κωδικό Ζ1 και αυτό αναγράφεται στα τετράγωνα σήματα κίτρινου χρώματος με κόκκινο κύκλο στο κέντρο που τοποθετήθηκαν. Η εναλλακτική συντομότερη κάθοδος μέσω Αγίων Αποστόλων, Ζ2. Μελλοντικά πρόκειται να χαραχτεί και η διαδρομή που μέσω της κορυφής Βουλγαρομνήματα, θα κατηφορίζει μέχρι την Μολόχα. Τα «ίχνη» για χρήση συσκευών gps σύντομα θa είναι διαθέσιμα στο www.eoskarditsas.gr.
     Μετά και από αυτήν την πετυχημένη εξόρμηση ο ΕΟΣ Καρδίτσας ευελπιστεί και θα συμβάλλει οι ορειβατικές διαδρομές στην Βουλγάρα, για τις οποίες δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον πολλοί σύλλογοι, να αναδειχθούν μέσα από βελτίωση της υποδομής τους και την προβολή στο κοινό.
    
     Επόμενη δραστηριότητα του ΕΟΣΚ είναι την επόμενη Κυριακή 17 Νοέμβρη με πεζοπορία στα μονοπάτια του   Κόζιακα, πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής μέχρι Τρίτη 12 Νοέμβρη στο τηλ. 6973695595

                                                                    

Ετικέτες , , , , , , , , ,

Εκδήλωση προς τιμήν του παλαίμαχου ορειβάτη Δημήτρη Κουσιά




Σε μια λιτή και ξεχωριστή εκδήλωση, την Πέμπτη 10 Οκτώβρη, στο στέκι του  Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), τα μέλη του συλλόγου που γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα τίμησαν  τον φίλο και συνορειβάτη τους Δημήτρη Κουσιά, τον παλαίμαχο 82χρονο ορειβάτη ο οποίος έχει  ανέβει σε όλες τις κορφές της Ελλάδας αλλά και σε πολλές  ψηλές κορφές των βουνών του κόσμου και η ζωή του είναι γεμάτη μνήμες και εμπειρίες από αυτές  τις αναβάσεις.
Το σύντομο βιογραφικό και τη διεθνή δράση του τιμώμενου παρουσίασε ο αντιπρόεδρος του συλλόγου Αποστόλης Παντελής, ακολούθησε προβολή σπάνιων ασπρόμαυρων φωτογραφιών από τις εξορμήσεις του βουνά, ενώ ο φίλος του και για πολλά χρόνια σύντροφος του στις ορειβατικές εξορμήσεις Δημήτρης Τσιτσάς αφηγήθηκε ιστορίες και ανέσυρε μνήμες από την σαραντάχρονη κοινή τους ορειβατική εμπειρία στα Ελληνικά βουνά.

Ο γνωστός δημοσιογράφος και φίλος των Αγράφων Ηλίας Προβόπουλος, αναφέρθηκε στην γνωριμία του με τον Δημήτρη Κουσιά και  την απλότητα και ευθύτητα του χαρακτήρα του ενώ ο πρόεδρος του συλλόγου Παντελής Μανώλης αφού τόνισε πως  είναι μεγάλη τιμή για τον σύλλογο να έχει έναν σπουδαίο ορειβάτη αλλά προπαντός έναν σπουδαίο άνθρωπο για μέλος του, ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. να ανακηρύξει τον Δημήτρη Κουσιά επίτιμο πρόεδρο του ΕΟΣΚ , αναγνωρίζοντας το ήθος του και την πολύτιμη προσφορά του στην ορειβατική κοινότητα και τον σύλλογο.

Επίσης του απέμεινε μια αναμνηστική πλακέτα που το περίγραμμα της είναι η οροσειρά της Κοιμωμένης των Αγράφων που είναι και το  σήμα του συλλόγου, ενώ ο  ζωγράφος και μέλος του συλλόγου Ζήσης Φασούλας του δώρισε μια προσωπογραφία του με φόντο τα βουνά των  Άλπεων.

Ακολούθησε η προβολή της ταινίας ‘’Από την Πίνδο στον Όλυμπο’’ που είχε γυρίσει ο Δημήτρης Κουσιάς το 1975, με τα πενιχρά μέσα της εποχής και μια τεράστια κάμερα να την  κουβαλάει  σε όλα τα βουνά, όπου μεταξύ άλλων αυτό που εντυπωσιάζει και είναι και μια ιστορική καταγραφή είναι η σχεδόν παντελής απουσία δρόμων στα Άγραφα. 

Η εκδήλωση τελείωσε με  τους παρευρισκόμενους, όπου ήταν και αρκετοί φίλοι και συνορειβάτες του Δημήτρη,  να του εύχονται να τα εκατοστίσει  και να είναι γερός για να συνεχίζει να ανεβαίνει στα βουνά και η βραδιά συνεχίστηκε με κρασί, τσίπουρο και μεζέδες προσφορά του συλλόγου.  

Ετικέτες , , , ,

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΣΙΑ

2η Πανθεσσαλική ορειβατική συνάντηση


Η Πανθεσσαλική ορειβατική συνάντηση ξεκίνησε από ανάγκη να γνωριστούμε καλύτερα και να συνεργαστούμε οι ορειβάτες και πεζοπόροι της Θεσσαλίας και οργανώθηκε για πρώτη χρονιά μόλις πέρσι  το 2012, στον Κίσσαβο από τους ορειβατικούς συλλόγους της Λάρισας .  Φέτος συνεχίζεται η προσπάθεια από τους ορειβατικούς συλλόγους της Μαγνησίας  και η 2η Πανθεσσαλική ορειβατική συνάντηση θα γίνει στις 28-29 Σεπτέμβρη στο μαγευτικό Πήλιο, και συγκεκριμένα στα Χάνια, στο καταφύγιο του φυσιολατρικού συλλόγου  ’’ο Παν’’.

Το  Σάββατο το βράδυ θα γίνουν εκδηλώσεις στο καταφύγιο και μια μικρή νυχτερινή πεζοπορία και την Κυριακή ανάβαση στην κορυφή Σχιτζουράβλι (1450μ) και επιστροφή (6 ώρες) ή εναλλακτικά μια μικρότερη πεζοπορία (3 ώρες) μέχρι την κορυφή Γολγοθάς και επιστροφή.

Παρακαλούνται τα μέλη και οι φίλοι του  ΕΟΣΚ  που θέλουν να συμμετάσχουν να το δηλώσουν μέχρι την Πέμπτη 19/9 στο τηλέφωνο 6974110853 (Αποστόλης Παντελής). Η διανυκτέρευση θα γίνει στην περίβολο του βαγονιού-καταφυγίου του ΕΟΣ Βόλου στις Αγριόλευκες  με σκηνές και  εξοπλισμό που θα φέρει μαζί του ο καθένας ατομικά. Όσοι θα έρθουν την Κυριακή τόπος συνάντησης θα είναι το χιονοδρομικό κέντρο στις Αγριόλευκες  στις 9.00.

Ετικέτες ,

Μονοπάτια στα Άγραφα



Μπελοκομίτης – Κέδρος - Ελατάκος – Μπορλέρο – Έλατος (Διαδρομή Κ1) 

(6 ώρες, πυκνή σήμανση, κόκκινος ρόμβος σε κίτρινο τετράγωνο με τον κωδικό Κ1)


    Παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας δίπλα στην εκκλησία του χωριού και βαδίζουμε στην άσφαλτο για 100 μέτρα, μέχρι που βρίσκουμε την πινακίδα της διαδρομής. Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς την λίμνη αφήνοντας πίσω μας τα τελευταία σπίτια του χωριού και περνώντας στην αρχή ανάμεσα από χωράφια και αργότερα από δάσος βελανιδιάς φτάνουμε στις παρυφές της λίμνης. Περνάμε από τσιμεντένιο γεφύρι, εκεί όπου ο Καριτσιώτης ποταμός ενώνεται με την λίμνη και αφού ξαναπεράσουμε ανάμεσα από εγκαταλελειμμένα χωράφια αρχίζουμε να ανεβαίνουμε και σε 40’  από το χωριό φτάνουμε στον κεντρικό περιμετρικό δρόμο της λίμνης, όπου θα βρούμε και σχετική πινακίδα. (Μπορούμε αν θέλουμε να ξεκινήσουμε και από δω την διαδρομή μας). Περνάμε απέναντι τον δρόμο και αρχίζουμε να  ανηφορίζουμε σε δάσος ακολουθώντας το μονοπάτι  με πυκνή σήμανση σε νότια σταθερά κατεύθυνση . Ανηφορίζουμε συνεχώς και σε 20' φτάνουμε στον οικισμό Ζυγογιαννέϊκα (1150μ.). Είναι παραθεριστικές κατοικίες, παλιός οικισμός βοσκών αφού η περιοχή είχε πολλά κοπάδια αιγοπροβάτων και αγελάδων. Υπάρχει βρύση και στέγαστρο για μικρή ξεκούραση.
Από το τέλος του δρόμου που διατρέχει τον οικισμό ξαναμπαίνουμε στο δάσος και συνεχίζουμε ανηφορικά. Μετά από 15' περνάμε κάθετα τον δασικό δρόμο και συνεχίζουμε σε αραιή βλάστηση μέχρι που ξαναμπαίνουμε σε δάσος αλλάζοντας την πορεία λίγο αριστερά. Σε 10' φτάνουμε σε πετρόχτιστη κλειστή δεξαμενή συλλογής νερού. Βρισκόμαστε σε πηγές που κρατούν νερό όλο τον χρόνο. Δέκα μέτρα παρακάτω υπάρχει βρύση (η οποία συνήθως δεν έχει νερό) πού όμως συχνά κρύβει η βλάστηση. Πιο πάνω δεξιά στα 100 μέτρα βρίσκεται παλιά στρούγκα απ όπου περνούσε και το παλιό μονοπάτι προς τα πάνω. Εμείς επιλέγουμε την πορεία της σήμανσης αριστερά της δεξαμενής όπου η πορεία είναι για 15' περίπου ομαλή και καταλήγει σε ξέφωτο όπου και η διακλάδωση (1360μ.) για την διαδρομή Κ11 – h 00:20’ που οδηγεί στην θέση Παρατηρητήριο. Δεξιά από το ξέφωτο ξαναμπαίνουμε σε δάσος αλλάζοντας την πορεία σε νοτιοδυτική. Μετά από 10' βρίσκουμε νέο μεγάλο ξέφωτο. Λίγα μέτρα στα αριστερά η πλαγιά κατεβαίνει απότομα προσφέροντας όμορφη θέα προς τη λίμνη και την περιοχή. Συνεχίζουμε ακολουθώντας τη σήμανση στα δεξιά μπαίνοντας ξανά σε πυκνό δάσος με ανηφορική πορεία. Στα επόμενα 30' ακολουθούμε αρχικά πορεία νότια και μετά δυτική και ανηφορίζουμε για να φτάσουμε σε φουρκέτα δασικού δρόμου, όπου τον τέμνουμε δυο φορές. Εδώ εκτός των μεταλλικών σημάτων βρίσκουμε και σημαδεμένες πέτρες. Λίγο πιο πάνω ξανασυναντούμε τον δρόμο ακολουθούμε το μονοπάτι που περνά από δίπλα και σε λίγο φτάνουμε στο καταφύγιο Ελατάκος (1450μ.),που συντηρούν τα μέλη του ΕΟΣΚ, μια ξύλινη καλύβα με πολύ λίγες ανέσεις (κουκέτες για 12 άτομα στριμωχτά, ξυλόσομπα, τρόφιμα) αλλά σε πανέμορφη τοποθεσία σε στενόμακρο ξέφωτο πάνω σε ομαλή ράχη.
Μπελοκομίτης – Καταφύγιο Ελατάκος = h 01:30 '

Νερό ξαναβρίσκουμε στη συνέχεια της διαδρομής μετά από 15' στην Περδικόβρυση κάτω από την βορινή πλευρά της Πετσαλούδας, όπου τα τελευταία χρόνια έκανε αισθητή την εμφάνισή της η λειψυδρία. Για να φτάσουμε στην πηγή ακολουθούμε τον δασικό δρόμο για 150 μέτρα μετά το καταφύγιο μέχρι το τέρμα του και μπαίνουμε στο δάσος στα δεξιά με νοτιοδυτική κατεύθυνση. Το μονοπάτι είναι εμφανές και καθαρό, ελαφρά ανηφορικό. Η πηγή έχει πέτρινο συλλέκτη-πεζούλι και ποτίστρα και η θέση προσφέρει ωραία θέα προς τη λίμνη και το  Βουτσικάκι. Εκεί το μονοπάτι κάνει κλειστή στροφή και συνεχίζει αριστερά  με πορεία νοτιοανατολική και μετά νότια για 5' μέσα στο δάσος έως τα αλπικά λιβάδια. Εκεί αρχίζει και αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η φυσική ομορφιά της περιοχής. Χαμηλά η λίμνη με τις δαντελωτές ακτές της και τα νησάκια, πιο πέρα οι  λόφοι και ο κάμπος. στα πόδια μας το δάσος και ανάμεσα σε ξέφωτα ωραία λιβάδια, σένα απ' αυτά διακρίνεται και το καταφύγιο. Προς τα πάνω υψώνονται οι κορφές του βουνού με πρώτη την Πετσαλούδα (1770μ.) προς τα ανατολικά για την ανάβαση της οποίας συναντάμε σε εκατό περίπου μέτρα  διακλάδωση (σε 20 λεπτά ). Εμείς συνεχίζουμε ευθεία και σε 10' απ την ώρα πού μπήκαμε στα λιβάδια περνάμε ομαλή ράχη όπου το μονοπάτι στρέφεται ανηφορικά και δυτικά. Δεξιά προς τα κάτω έχουμε συνεχώς ρεματιά και περνάμε δίπλα από έναν βράχο όπου μπορούν να καλυφθούν δυο-τρία άτομα σε περίπτωση ξαφνικής μπόρας. Σε 15' φτάνουμε στο διάσελο της Χούνης. Από κει αρχίζουμε να βλέπουμε στα βόρεια το φαράγγι Κερεντάν (Κρεμαστά σε χάρτες που έχουν εξαφανίσει παλιά βλάχικα, αρβανίτικα ή σλάβικα τοπωνύμια). Συνεχίζουμε δυτικά σε πλαγιά με κλίση προς τα δεξιά μας, όπου προσέχουμε αν την περπατάμε με χιόνι γιατί το σημείο είναι εκτεθειμένο και παγώνει, για να ανέβουμε σε ράχη όπου ξεκινά αριστερά διακλάδωση προς την κορυφή Σουφλιστάρα (1765μ.) (σε 15 λεπτά). Εμείς κατευθυνόμαστε δεξιά ανάμεσα σε βράχια μέσα σε κάτι σαν φαρδύ χάνδακα για να φτάσουμε σε μόλις 5’ στις περίφημες Πόρτες Αγράφων (1730μ.)
Καταφύγιο Ελατάκος  - Πόρτες Αγράφων = h 00:60’

Μέσα απ τις πόρτες βλέπουμε την κορυφή του Μπορλέρο και μόλις τις περάσουμε αντικρίζουμε επιβλητικό τοπίο στα αριστερά μας, την κορυφογραμμή του Φλυτζανιού (2016μ.) και των Πέντε Πύργων (2002μ.). Κατηφορίζουμε για λίγο  και σε 5’ είμαστε στο λιβάδι Οσμάν(1610μ.)  όπου οι Αγραφιώτες σκότωσαν τον Τούρκο φοροεισπράκτορα Οσμάν για να γλυτώσουν τους φόρους. Εκεί είναι  και η διακλάδωση (διαδρομή 10Ζ – h 03:00’) προς ρέμα Οξούλας και κορυφή Φλιτζάνι. Μπαίνουμε σε δάσος οξιάς και μετά από 5’ βγαίνουμε σε άλλο λιβάδι-διάσελο του Αυγέρη. Ξαναμπαίνουμε σε μεικτό δάσος οξιάς και έλατου  και βγαίνουμε σε ράχη στην αρχή της με χαμηλά κέδρα και στη συνέχεια σε αλπικό τοπίο  Μετά από ακόμη 5’ ελαφριά ανηφόρα είμαστε στον χωματόδρομο που τόσο άκομψα χάραξε τις γυμνές πλαγιές του βουνού, στα σύνορα Ευρυτανίας και Καρδίτσας που από εδώ κυκλώνουν τον όγκο του Μπορλέρο. Αριστερά μπορούμε να κατευθυνθούμε προς το χωριό Άγραφα Ευρυτανίας, μια όμορφη όσο και μακρά διάσχιση (5 ώρες) χωρίς σήμανση. Η κορυφή Μπορλέρο (2016μ.) απέχει ακόμη 20’ επίμονης ανηφόρας από τα δεξιά γιατί αριστερά έχει απότομο γκρεμό. Σ αυτό το κομμάτι όσο ανεβαίνουμε τραβά την προσοχή μας το έντονο ανάγλυφο των Αγράφων που ξετυλίγεται τριγύρω.
Πόρτες Αγράφων – Κορυφή Μπορλέρο = h 00:60’

Ξαποσταίνουμε στην κορυφή αν δεν έχει δυνατό αέρα και συλλογιζόμαστε για το μεγαλείο της φύσης. Από εδώ έχουμε δυο επιλογές, μια να επιστρέψουμε όπως ήρθαμε και μια δεύτερη, που σας την προτείνουμε να κατέβουμε στο χωριό Έλατος ολοκληρώνοντας μια μικρή διάσχιση. Η κατάβαση προς το τέλος αυτής της διαδρομής γίνεται σε 30’ αφού περπατήσουμε προς τα βορειοδυτικά πάνω στην ομαλά κατηφορική ράχη και την αφήσουμε μετά από 200μ, για να στραφούμε βορειοανατολικά σε έντονη κατηφόρα περνώντας δεξιά δίπλα από δάσος οξιάς μέσα από αραιά έλατα. Λίγα μέτρα πριν το πρώτο σπίτι του οικισμού Έλατος (1200μ.) υπάρχει βρύση με δροσερό νερό, ανταμοιβή της φύσης για τον θαυμασμό και σεβασμό που της δείξαμε στην πορεία μας.
Κορυφή Μπορλέρο  - Οικισμός Έλατος = h 00:60’

 http://www.hellaspath.gr/index.php?p=2&m=1&mntid=80#240





Ετικέτες

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)